
Al snel na de stichting van de Orde in Amerika bleek dat de hulp van de vrouw niet gemist kon worden, waar het ging om het verzorgen van zieken en het opvoeden van wezen.
Vanzelfsprekend groeide onder deze vrouwen de vraag naar een vaste plaats binnen de Orde. Het bleek niet erg eenvoudig om deze plek te verwerven. Na jaren van strijd werd in 1851 eindelijk een speciale graad ingesteld, die in 1852 de naam Rebekkahgraad zou krijgen. Toch duurde het nog tot 1868 voordat deze zustertak min of meer zelfstandig kon worden. Het was de politicus (en later vice-president van Amerika) Schuyler Colfax die het initiatief heeft genomen om vrouwen een eigen plaats binnen de I.O.O.F. te geven. Hij vond dat m.b.t. de Orde mannen en vrouwen dezelfde rechten zouden moeten hebben. Dit was in die tijd een zeer vooruitstrevende gedachte.
Tegenwoordig is de rol van de vrouw in de samenleving heel anders dan in de tijd van Schuyler Colfax. Onder invloed van het feminisme en de daaruit voortvloeiende emancipatie is de plaats van de vrouw in onze maatschappij wezenlijk veranderd. Ook binnen de damesloges geldt dat de uitgangspunten en doelen hetzelfde zijn gebleven, maar dat de invulling en uitvoering zijn aangepast aan de huidige tijd. Ook tegenwoordig zijn de damesloges niet ondergeschikt aan de herenloges. Sinds 5 mei 1973 is de Rebekkahtak in Nederland zelfstandig geworden en werken beide takken van de I.O.O.F. samen op voet van gelijkwaardigheid.